Öksüz duyguların otağında


Belkilerim var benim
Sessiz ve kimsesiz
İsimsiz yalnızlıklar
Küskün kırgınlıklar içinde

Belki, belki yanıldım
Yanıldım ben
Yere göğe sığdıramadığım
O sevgiyi gerçek sanarak

Yanıldım belki
Düşlerin gölgesinde avunarak
Kucak kucak büyüttüm içimde
Beni kandıran o sevinci

Gülmedim belki kocaman
Kimseler bilmesin diye
İçimde besledim,
Besledim
Beni benden edecek kadar

Gidemedim belki
Yıllardır alıştığım özleminden
Öldüremedim
İçimden beni öldüren seni

Belki isteseydim, isteseydim
Sevgiden başka zenginlikler
Duygudan başka, duygudan başka
Hepsi koşacaktı peşimden

Arkanda okunmamış bir kitap gibi
Bir kitap gibi
Kaldım belkilerim ile ben
Değersizleşir seven gönlüm
Sevmeyi bilmeyenlerin otağında


 

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
02Ağs

Zam

31Tem

Bu şehir benim

26Tem

Derviş gibi dur ortada

19Tem

Limuzin istiyorum

17Tem

İçimdeki çocuk

saniye sonra kapatılacak. REKLAMI GEÇ
177