MAHÇUP DUVARLAR


Ne hayatlar var
Parça parça, bölük bölük
Bazı evlerde ışıklar
Daha yanmadan sönük

Kuru ekmeklere doğranan umutlar
Yalnızlaşmış düşlerin ormanında
Kaybolan bakir duygular
Uçup gider duman duman

Olmalıydı insan, insana ahlâk örtüsü
Çekilmiş elleri ayakları yaşamdan
Tel tel dökülmüş insanlık
Küçük öksüzümün gözünden

Dertleri var bu evlerin
Katar katar karanlığa akıttıkları
Katran karası çığlıkları
Yankılanır da duyulmaz bağrında

Kapanmış kapı pencereler
Susmuş kendi karanlığının içinde
Çırpınır karıncalar yetişmek için
Konuşmaz bir daha
Bu suskun mahcup duvarlar
 

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
12Nis

O bir kişi

09Nis

Sen onu anlat bana

05Nis

Bilseydik

02Nis

Ağlasam geçer mi anne?

29Mar
saniye sonra kapatılacak. REKLAMI GEÇ
Barbunn Popup