MAHÇUP DUVARLAR


Ne hayatlar var
Parça parça, bölük bölük
Bazı evlerde ışıklar
Daha yanmadan sönük

Kuru ekmeklere doğranan umutlar
Yalnızlaşmış düşlerin ormanında
Kaybolan bakir duygular
Uçup gider duman duman

Olmalıydı insan, insana ahlâk örtüsü
Çekilmiş elleri ayakları yaşamdan
Tel tel dökülmüş insanlık
Küçük öksüzümün gözünden

Dertleri var bu evlerin
Katar katar karanlığa akıttıkları
Katran karası çığlıkları
Yankılanır da duyulmaz bağrında

Kapanmış kapı pencereler
Susmuş kendi karanlığının içinde
Çırpınır karıncalar yetişmek için
Konuşmaz bir daha
Bu suskun mahcup duvarlar
 

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
14Oca

Üç Maymun

11Oca

Duygular

08Oca

Nasıl?

28Ara

ACI

25Ara

GİDECEKSİN

saniye sonra kapatılacak. REKLAMI GEÇ
Barbunn Popup