KIRGINIM


Kırgınım ben hayata
Ve de insanlara
İsyan etmek ne haddime
Koşarak gelmişim kan kokan düzene

Ben kırıldıkça
Kırıldı sayfa sayfa yapraklar
Ne kötü insanlar var
Öldüğüme sevinir bunlar

Kırgınım artık herkese
Ve de her şeye
Çekilip içime
Soruyorum 
Ben neden doğdum diye

Doğmuşum işte
Dünyanın kötü olduğunu bilmeden
Hep üzüldüm insanlar yüzünden
Güller dökülse de gülmelerimden
Bahsedemedim içimdeki güzelliklerden

Şimdi hepsi kırgın gülmelerim
Hayata eksik gelişlerimin
İmtihanıdır benden kaderin
Yalnızlığım ve de kimsesizliğim

Keşke hayvanlarla kardeş
Kuşlarla yoldaş 
Çiçeklerle sırdaş
Bulutlarda yağış olsaydım

Ne kadar merhametsiz insan nesli
Bağrımda sağanaklar kilitli
Damlaya damlaya birikti
Kırıldığım yerden umutlar silindi


 

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
17Şub

14 ŞUBAT

16Şub

AYRIŞTIK

10Şub

DİLLE OLUNMAZ MÜSLÜMAN

09Şub

ÇOCUKLAR YAŞAMADIKTAN SONRA

20Oca

KIRGINIM